 |
 |
|
| "خود را مبين كه رستي"وخودراببین که رستی |
|
در دلم بود که آدم شوم.. " دردلم بود که آدم شوم اما نشدم بی خبر از همه عالم شوم اما نشدم"۱ دردلم بود که سر خم نکنم پیش بتان به رکوع تو فقط خم شوم اما نشدم دردلم بود که ازراه دل و عقل وخرد فارغ از سیطره غم شوم اما نشدم دردلم بود که درد دل مردم شنوم بهر درد همه مرهم شوم اما نشدم در دلم بود که از بند خلایق برهم سالک چابک راهم شوم اما نشدم در دلم بود منزه شوم از عیب درون مانع نشرعیوبم شوم اما نشدم در دلم بود که وارسته و آزاده شوم در حرم آیم و محرم شوم اما نشدم در دلم بود که خائف زخلایق نشوم خائف ازخالق عالم شوم اما نشدم دردلم بود که برخویشتن خویش رسم باعلی راهی و همدم شوم اما نشدم در دلم بود که دیگر نتوان کاری کرد! پاک مایوس و مرخم شوم اما نشدم ۱- بیت اول تضمین است ارامام خمینی ۲۵/۱۱/۸۴ |
|
+ نوشته شده در
88/02/04ساعت 13:47 توسط فضل الله شهيدي |
|
|
مونس دل با یاد حافظ دوري ازمونس دل عين بلاست مونس دل كه بود نكته مراست خفتگانيم به كنج قفسي تا فقط خلق خدا مونس ماست درفقس با ل زدن سود نداشت كه رهائي زقفس حكم قضاست توئی ودست قضا کو دگری ؟ هر تصور به جزاین سهو وخطاست اي جدا مانده زبنياد خودت كي كجا گم شدي ويار كجاست كاله كاسد بازاری و بس هستیت گوهر پرقدر وبهاست درك اين نكته كه من خويشتنم نه يكي ازدگران راهگشاست آنكه مست است وزخود بيخبراست شاهد هستي و آيات خداست ایکه مشغول خودي هرشب وروز خود خيالست ودروغست ودغاست مايلم ازچه كه وقتم گذرد غافلم ازچه كه اين وقت طلاست عاشقان مست حقيقت شده اند عقل مستانی ازاين دست بجاست مست مخلوق شدن مهلكه است كشتي نوح دراين ورطه كجاست غزل حافظ شيرازخوش است بهرابلاغ حقیقت چه رساست ۱ /۴ /82 |
|
+ نوشته شده در
88/01/20ساعت 15:20 توسط فضل الله شهيدي |
|
|
هو رهائی کاریکه مهمست رهائی است رهائی است هم فرصت این لحظه طلائی است طلائی است در عالم وابستگی اندیشه هر چیز از فطرت ما نیست هوائی است هوا ئی است هان وحدت ما گم شده دربین خلایق خودیابی ما کار نهائی است نهائی است در حصر خود وقوم خود وشهر ودیاراست آنکس که ندانست کجائی است کجائی است افتاده زاوج است چومن هرکه نیابد آن گوهر خود را که ورائی است ورائی است من شاکیم ازدرد دل و مهرسکوتی برلب که زتقدیر خدائی است خدائی است تا ارزش این هستی خودرا نشناسیم ارزش طلبی همچو گدائی است گدائی است گفتم گهرخویش در این خاک بجویم هشدار بیامدکه :سمائی است سمائی است این دانش وبینش که بکاراست دراینجا اندر ره محبوب فدائی است فدائی است دردی است بجان همگان ظاهر و پنهان وین درد همان درد جدائی است جدائی است یاآنکه بخویش آی و خدا را بشنا س یاآنکه ترا درد کذائی است کذائی است ادامه مطلب |
|
+ نوشته شده در
87/08/15ساعت 19:4 توسط فضل الله شهيدي |
|
|
با یاد او
چند نكته خودشناسي درقالب رباعي ودو بيتي دراوزان مختلف: جان کلام نیست مرا شعروشاعری
آنگونه كه ديگران ميآري به نظر ناآمدگان ورفتگان را بنگر سهل است تصور همه خلق جهان مشکل که خود گمشده یابی به بصر
گرآدم كاره اي ميائي به حساب قرباني آن مشو خودت را درياب تا نام خوديم ونقش خود در پندار آن اصل وجود ما بود پشت حجاب
آن خود اصلي ما رفته به خواب خود فعلي است باحوال خراب خود اصلي است مثال دريا خود فعلي است مثال مرداب
ازخدا بودم واز خلق شدم كه چنين در غم جان غرق شدم روي برخلق كنم ياد خدا لاجرم دستخوش زرق شدم...
خودرا چويكي از دگران پنداري پس اصل وجود خود به نسيان آري
افراد اگر جمله در اين پندارند درروي زمين كسي نباشد باري !
ادامه مطلب |
|
+ نوشته شده در
87/05/19ساعت 19:21 توسط فضل الله شهيدي |
|
|
كاري كه مهم است رهايي است رهايي است
هم فرصت امروز طلايي است طلايي است.......ادامه درجای دیگر
|
|
+ نوشته شده در
87/05/06ساعت 20:17 توسط فضل الله شهيدي |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
بنام آفریدگار
حقیقت چیست ؟ حقیقت ازنظرخودشناسی وجود یگانه فرداست(یعنی وجود شخص شما) که از مبدا هستی نشات گرفته وجامعه وجهان باعتبار او معنی یافته است او با مبدا هسی مرتبط است وسایر ارتباطاتش مجازی است فرد از طفولیت به طور طبیعی نیازمنددیگران است در جریان نیاز خود جذب آنها میشود درحالیکه حقیقت دیگران را نمیبیند صفات آنها را میبیند وخود را از قیاس با آنها میفهمد وهم خودرا همان چیزی میپندارد که دیگران پنداشته اند نه آن چیزی که واقعا هست!! به تعبیر دیگرفردی که آزاد ویگانه به دنیا آمده تحت تاثیردیگران تصویر و تصور و توهماتی از محیط ودیگران پیدا مکند و وجودخودرا درارتباط باشریکان تو جیه میکندواز یگانگی خود غافل میگرددوبجای اینکه خودش باشدیکی از دیگران میشودوبجای اینکه خودرا شهود کند تصور ذهنی وآموزشی ازخود پیدا میکند تاجائیکه تصدیق دیگران را در مورد هستی خود میطلبد!! اینگونه فرد از مرکزهستی خود به حاشیه رانده میشود وازخود وخدای خود غاقل میگردد خودشناسی باز گشت به خود وخدای خود یا بازگشت از انواع شرک به توحید است که "من عرف نفسه فقد عرف ربه"(معرفت به نفس خود ورب خود به طور نسبی حاصل میشود) انسانی که ازابتدا ولایت همنوعان را تجربه کرده ودرزیرسایه سنگین آن قرار گرفته برای آنکه ولایت الهی را متوجه شود باید خودرا ازدیگران بازشناسد و به وحدت خود پی ببرد درقرآن کریم میخوانیم: "ولقد جئتمونا فرادی کما خلقناکم اول مره..الخ" که گویای آنست که انسان همانطور که واحد و یگانه آفریده شده واحد ویگانه بسوی خدایش میرود. ازنظرخودشناسی "خودرامبین که رستی"البته که درست است واین متوجه من عارضی است که فقط به جامعه اتصال دارد وخود را ببین که رستی هم درست است و این یعنی ادراک حقیقت وجود خود که به مبدا هستی مرتبط است. اینک ما با نام ونشان و..اهلیت و.. به لحاظ اجتماعی ازخودمان شناختی داریم این شناخت هرچند بکار میآید ولی باعتبار "مخلوق" است ومارا در چارچوبه ای محدود و اسیر نگه داشته است .شناخت خود باعتبار "خالق" چیزدیگریست! رهائی از همه محدودیت ها واسارتهاست. ×××××× × ×××××××××× مطالب اين وبلاگ معطوف به هيچ گروهي نيست ياداشتهاي شخصي نگارنده است كه شغل معلمي داشته ودر دوران بازنشستگي وقبل ازآن به نظم ونثر نوشته وبه تدريج انباشته گرديده وقسمتهای کمی ازآن باتجدیدنظردر اينجا منعكس شده ومفالات جدیدی هم اضافه گردیده است مقصود ازاین مطالب ومقالات آموزش وانباشتن معلومات نیست بلکه نظراین بوده که شاید کیفیت ادراک ما از خودمان وبالنتیجه نسبت به جهان کمی بهبود یابد ویااشاره ای باشد به لزوم بیداری وخودآگاهی و رهائی و رستگاری... وامیداست که کاری بیهوده وبی ثمر نیاشد.بالله التوفیق |
| نوشته های پیشین |
|
آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 |
| آرشیو موضوعی |
|
معارف شعر |
| پیوندها |
|
لپ تاپ |
|
RSS
|